پايان نامه (دكتري)
دانشگاه تربيت مدرس، دانشكده علوم انساني، 1381.
 فرايند مديريت استراتژيك در برگيرنده سه مرحله اصلي تدوين و انتخاب ، اجراي استراتژي و ارزيابي آن است. انتخاب استراتژي به دليل اثرات مهمي كه بر عملكرد سازمان دارد، نقطه كليدي در فرايند مديريت استراتژيك به شمار مي آيد. از اين رو سالهاي متمادي روش و ونحوه انتخاب استراتژي يكي از دغدغه هيا ذهني استراتژيستها بوده است. استراتژي ادغام عمودي يكي از انواع استراتژي هاي سازماني است كه داراي انواع و ابعاد مختلفي مي باشد و به عنوان يك عامل كليدي در افزايش بهره وري و پيشرفت مديريت در عرصه كسب و كارهاي مختلف شناخته شده است. تاكنون صاحبنظران براي انتخاب استراتژي هاي مناسب ، مدلهاي مختلفي را ارائه كرده اند. برخي از اين مدلها به انتخاب استراتژيهاي ادغام عمودي اختصاص دارند. هر يك از اين مدلها با در نظرگرفتن دو يا سه عامل، انتخاب يك يا چند نوع از استراتژيهاي ادغام را توصيه كرده اند. تعداد اندك عوامل در نظر گرفته شده، عدم وجود روش محاسبه ارزش عوامل و عدم توجه به مسير ادغام عمودي ، جز محدوديتهاي اين مدلها محسوب مي شود. ارائه الگويي براي انتخاب استراتژي ادغام عمودي كه فاقد محدوديتهاي مدلهاي پيشين باشد، مساله اصلي تحقيق حاضر بوده است.
 
 وضعيت پايان نامه : دفاع شده
تاريخ دفاع: 1381