بررسي هاي اوليه نشان دهنده آن است که متاسفانه کساني که در مراکز آموزشي و دانشگاهي کشورمان، تحصيلات خود را به پايان مي رسانند، اغلب به دليل نداشتن تجربه کاري با مشکلات بسياري مواجه اند. آنها اغلب توان مالي و اعتماد به نفس لازم براي شروع کسب و کار مناسب را ندارند. به همين دليل بيشتر تمايل به پشت ميز نشيني و استخدام در نهادهاي رسمي (دولتي و غيردولتي) داشته و کمتر به اين مي انديشند که به عنوان يک کارآفرين عمل کرده و ايده ها و آموخته هاي خود را که اغلب همراه با ابتکارات و نوآوري هاي فردي و جمعي است در قالب يک حرفه  يا شغل پياده سازند.

از سوي ديگر، اشتغال در زمينه هاي مرتبط با رشته تحصيلي مهمترين آرزوي هر دانش آموخته دانشگاهي است که متاسفانه به يک چالش خوف انگيز براي قشر تحصيل کرده کشورمان که نقش سلول هاي بنيادي را در بدنه جامعه ايفا مي کنند، بدل شده است. (طرح تاسيس صندوق توسعه کارآفريني و تعاون دانشجويي در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالي کشور، 1386)

پرسش اساسي آن است که چگونه مي توان بر اين مشکل فائق آمد. در دنياي درحال تحول امروز، كاميابي از آن جوامع و سازمانهايي است كه بين منابع كمياب و قابليتهاي مديريتي و كارآفريني منابع انساني خود رابطه معني داري برقرار سازد. به عبارت ديگر جامعه و سازماني مي‌تواند در مسير توسعه، حركت روبه جلو و با شتابي داشته باشد كه با ايجاد بسترهاي لازم منابع انساني خود را به دانش و مهارت كارآفريني مولد تجهيز كند تا آنها با استفاده از اين توانمندي ارزشمند، ساير منابع جامعه و سازمان را به سوي ايجاد ارزش و حصول رشد و توسعه، مديريت و هدايت كنند. امروزه كه كار و فعاليت شكل تازه اي به خود گرفته است، كارآفريني و كارآفرينان نقش كليدي در روند توسعه و پيشرفت اقتصادي جوامع مختلف ايفا مي‌كنند.

تجارب كشورهايي مانند ژاپن، كره جنوبي، مالزي و هند آكنده از فعاليتهاي چشمگير كارآفريناني بوده است كه امروز به توسعه يافتگي كشور خود مي بالند. (سایت خبری عصر ایران) بررسي رشد اقتصادي كشورهاي شرق و جنوب شرقي آسيا نشان مي‌دهد كه يكي از دلايل توسعه اقتصادي در اين كشورها توجه جدي به مقوله كارافريني بوده است. ژاپن در سال 1958 طرحي به نام «سربازان فداكار اقتصادي» در وزارت آموزش و پرورش اجرا كرد. بر اساس اين طرح افراد از سطح دبيرستان با مسئله كارافريني آشنا شده و آموزش مي‌ديدند كه چگونه با كسب سود كشورشان را از وابستگي نجات دهند. از طرفي آموزش كارافريني را به صورت كلاسيك در دو سطح دبيرستان و دانشگاه قرار داد. اين طرح‌ها باعث شد كه بين سا‌ل‌هاي 1970 تا 1992 بيش از 96 درصد نوآوري صنعتي كه توانست موقعيت ژاپن را در اقتصاد جهاني به يك موقعيت برجسته و ممتاز تبديل كند، توسط كارآفرينان صورت گرفت.

بايد توجه داشت كه كارآفرينان تنها به ايجاد فرصتهاي شغلي جديد نمي‌پردازند بلكه با ساختار، تفكر، تحرك و فرهنگ لازم دست به تخريب خلاق مي زنند تا از دل ويرانه هاي كهن بناي رفيع آباداني و پيشرفت را برافرازند. شرايط اقتصادي، صنعتي، اجتماعي و فرهنگي امروز كشور به گونه اي است كه حل مشكلات و تنگناها، الگوها و راه حلهاي جديد و متفاوتي را طلب مي كند. تركيب جمعيتي جوان كشور، ضرورت ايجاد فرصتهاي شغلي و نيز زوال پذير بودن درآمد نفت، سه عامل عمده اي هستند كه موجب مي شوند سياستگذاران و تصميم سازان كلان كشور به منبع درآمد سهل الوصول ديگري به جز نفت بينديشند و بي شك آن منبع جز ابتكار، خلاقيت و نوآوري چيز ديگري نيست. اكنون در عرصه جهاني، افراد خلاق، نوآور و مبتكر به عنوان كارآفرينان منشا تحولات بزرگي در زمينه‌هاي صنعتي، توليدي و خدماتي شده اند و از آنها نيز به عنوان قهرمانان ملي ياد مي شود. چرخهاي توسعه اقتصادي همواره با توسعه كارآفريني به حركت درمي آيد.

در اهميت كارآفريني همين بس كه طي بيست سال (1980 - 1960) در يكي از كشورهاي جهان سوم (هند) 500 موسسه كارآفريني شروع به كار كرده‌اند و حتي بسياري از شركتهاي بزرگ جهان براي حل مشكلات خود به كارآفرينان روي آورده‌اند(سايت خبري عصر ايران). امروزه نيروي انساني به عنوان يك منبع نامحدود و محور هر نوع توسعه مطرح مي باشد. در اين بين كارآفرينان به طور خاص داراي نقشي موثرتر در فرآيند توسعه اقتصادي ‌اند. تحقيقات نشان داده كه بين رشد اقتصادي و تعداد كارآفرينان در يك كشور همبستگي مثبت وجود دارد. زيرا كشوري كه داراي تعداد زيادي كارآفرين باشد از محركهاي تجاري و اقتصادي قويتري برخوردار است. طبق یادداشت های سایت entrepreneur.com در اتحاديه اروپا كه از 27 كشور تشكيل شده است 23 ميليون شركت كوچك و متوسط در حال فعاليت هستند و 120 ميليون نفر در آن ها كار مي كنند. روند جديدي كه طي يك دهه گذشته در ساختار كارآفريني اين قاره مشاهده مي شود يعني ظهور كسب وكارهاي مبتني بر تكنولوژي اطلاعات زمينه را براي اميدواري جوانان با امكانات مالي كم يا متوسط به آغاز فعاليت اقتصادي مستقل افزايش داده است. كارآفريني مرز ندارد.

اگر چه طي پنج دهه گذشته ايالات متحده مركز كارآفريني جهان محسوب مي شده اما اروپايي ها با درك نياز به مشاركت جوانان با هر نوع توانايي در امر كارآفريني به تدريج در اين زمينه به رقابت با ايالات متحده و آسيا مي پردازند. ويژگي اصلي كارآفريني در قاره اروپا وجود تعداد بسيار زياد شركت هاي كوچك است. اين شركت ها بخش بزرگي از توليد ناخالص داخلي اروپا را تشكيل مي دهند و از ديد كارشناسان فقدان آن ها تاثير منفي بسيار زيادي بر اقتصاد، اشتغال و امور اجتماعي قاره اروپا خواهد داشت. نكته قابل تامل در مورد تاسيس كسب و كارها در اروپا اين است كه شركت هاي بزرگ اين قاره از چند سال پيش برون سپاري فعاليت‌هاي خود را آغاز كرده اند. به همين دليل مي توان گفت نسل جوان و تحصيلكرده چاره‌اي جز حركت مستقل اقتصادي ندارند، اما كارشناسان معتقدند اروپايي ها هنوز هم در مقايسه با هم قطارهاي خود در آسيا و آمريكا ريسك پذيري كمتري دارند. به نظر مي رسد فرهنگ كارآفريني آن ميزان كه بايد در اين قاره رشد نكرده است. يكي از دلايل اين امر رشد ناكافي زيرساخت هاي حمايتي براي شركت هاي تازه تاسيس است. براي مثال در قاره اروپا تنها در بخش غربي در تعدادي از كشورها خدمات مشاوره اي براي افراد متقاضي كارآفريني وجود دارد. همچنين بسياري از بانك ها بخش ارزيابي ريسك وام دهي ندارند در نتيجه جوانان براي تامين مالي پروژه هاي اقتصادي خود با دشواري‌هاي زيادي روبه رو هستند كه انگيزه آن ها را براي شروع و ادامه كارها كاهش مي دهد. البته براي گروهي نوظهور از جوانان مستعد و خلاق اين موانع چندان بزرگ محسوب نمي شود. در اين‌جا نقش دولت ها در تدوين مقررات لازم و فرهنگ سازي از اهميت خاصي برخوردار است. در اقتصادهاي بزرگ اروپا از جمله آلمان، فرانسه و انگلستان از مدت ها پيش دولت‌ها برنامه هايي را در زمينه آموزش شيوه هاي كارآفريني آغاز كرده اند زيرا از پتانسيل اشتغالزايي شركت هاي كوچك و متوسط آگاه شده اند.

كميسيون اروپا از 27 كشور عضو اتحاديه اروپا خواسته است كه متون درسي در دبيرستان ها، دروس مبنا و اوليه را در زمينه كارآفريني بگنجانند و در كارگاه هاي عملي، دانش آموزان را با موانع و مزاياي كارآفريني آشنا كنند. اين اقدام آگاهي افراد را براي فعاليت اقتصادي آتي بسيار افزايش مي دهد و ضريب خطا را براي آنها پايين مي آورد. از پيش چنين برنامه هايي در تعدادي از كشورهاي اروپايي اجرا شده است. تحقيقات نشان مي دهد 20 درصد دانش آموزان دبيرستاني كه در اين دوره ها شركت كرده اند پس از پايان تحصيلات دانشگاهي به تاسيس شركت و راه اندازي كسب و كار پرداخته اند. در بريتانيا دولت برنامه اجاره مغازه را به متقاضيان كارآفريني اجرا كرده است. اين مغازه ها براي كسب و كارهاي جديد با يارانه دولت به فرد كارآفرين اجاره داده مي شود و او از خدمات مشاوره اي در زمينه امور حقوقي، شناخت بازار، آشنايي با مفاهيم اوليه اقتصادي و بازرگاني و... استفاده مي كند. در حال حاضر 270 مركز شامل مغازه و خدمات مشاوره اي در بريتانيا مشغول به كار هستند كه نسبت به سال 1996 رشدي چهار درصدي داشته است. همچنين تعداد پارك هاي علمي از 39 عدد در سال 1998 به 100 عدد در سال 2007 افزايش يافته و دولت قصد دارد طي 10 سال آينده به سرمايه گذاري در اين زمينه ها ادامه دهد. يكي از مزيت هايي كه كارآفرين هاي اروپايي از آن بهره مي برند داشتن چشم انداز بين المللي است. تقريبا تمام جوانان كارآفرين اين قاره به چند زبان آشنا هستند و با فرهنگ ديگر كشورها از طريق مسافرت به آن ها يا كار در آن ها آشنا شده اند. اين آگاهي باعث شده آن ها در انتخاب حوزه كارآفريني با دقت بيشتري اقدام كنند و پس از به توليد رساندن شركت بهتر بتوانند محصولات خود را به فروش برسانند. در تحقيقي كه از سوي مراكز مشاوره كارآفريني در اروپا صورت گرفته مشخص شده جوانان اروپايي از اين كه پس از تاسيس شركت از حمايت هاي لازم جهت ادامه فعاليت برخوردار نباشند به عنوان بزرگ ترين عامل نگراني ياد كرده اند. مقررات دست و پا گير تاسيس شركت، قوانين كار، ماليات و مقررات مربوط به پايان دادن به فعاليت شركت حوزه هايي هستند كه نسل جوان متمايل به كارآفريني اطلاعات دقيقي درباره‌شان ندارند، به همين دليل مشاهده مي شود كه اكثر جوانان ابزارهاي تكنولوژي اطلاعات به ويژه اينترنت را وسيله ايجاد كسب و كاري كوچك قرار داده اند. كارشناسان معتقدند اگر خدمات مشاوره اي به صورت مفيد براي اين افراد ارايه شود ترس آن ها از اداره شركتي بزرگ از ميان مي رود و زمينه براي ايجاد اشتغال براي گروهي بزرگ تر از نيروي كار فراهم خواهد شد.

در شركت هاي كوچك اروپايي متوسط نيروي كار سه نفر است. هر چه تعداد اين افراد بيش تر شود هزينه توليد كاهش مي يابد زيرا با تدابيري كه در زمينه رشد بهره وري از سوي كميسيون اروپا و تك تك كشورهاي اروپاي غربي انديشيده شده است هزينه افزايش نيروي كار كم تر از سود حاصل از به كارگيري نيروي كار متبحر در توليد كالا و ارايه خدمات است. به سبب منتقل شدن تعداد زيادي از شغل ها از اروپا به كشورهاي آسيايي نظير هند و تايلند، جوانان اروپايي براي توليد با هزينه پايين با مشكلي به نام رقابت سخت از سوي اين گروه كشورها روبه رو هستند. كارآفرين هاي اروپايي براي غلبه بر اين مشكل به حوزه هايي از فعاليت اقتصادي روي آورده اند كه يا به تخصص بالا نياز دارد يا بازار مصرف آن كاملا داخلي است. براي مثال طي چند سال گذشته تعداد سايت هاي راه اندازي شده كه در آن دانشجويان دانشگاه‌ها اطلاعات خود را وارد مي‌كنند تا به استخدام شركت ها درآيند به شدت افزايش يافته است. در كل مي‌توان گفت كارآفريني هاي مبتني بر تكنولوژي اطلاعات در اروپا به سرعت در حال رشد است زيرا پس از شكست بسياري از شركت ها رايانه اي در اواخر دهه 1990 رشد اين شركت ها روندي صعودي طي كرده و همين امر به جذب سرمايه گذاران منجر شده است. همچنين به سبب وجود تعداد بسيار زيادي نيروي كار تحصيلكرده در شرق اروپا كه دستمزد كمتري نسبت به همكاران خود در اروپاي غربي دارند، شركت هاي تازه تاسيس فعال در حوزه تكنولوژي اطلاعات به تدريج مي توانند با شركت هاي مشابه مستقر در هند به رقابت بپردازند.

بنابراین با توجه به نقش و اهميت كارآفريني و سابقه درخشان كارآفرينان در توسعه بسياري از كشورها و با توجه به مشكلات اقتصادي زيادي كه كشور ما با آن مواجه بوده و دست ياري از هر سويي مي طلبد،تحقیق و پژوهش در حوزه کارآفرینی، ترويج و اشاعه مفهوم كارآفريني، بسترسازي براي فرهنگ حامي كارآفريني و مهمتر از همه تربيت افراد (به ويژه تحصيل‌كردگان) كارآفرين سازماني براي تمامي جوامع بــه خصوص براي جوامع درحال توسعه اي مانند ايران از اهميت و ضرورت حياتي برخوردار است .